CanYucel

	Sign In Sign-Up

BİR SEN EKSİKTİN AY IŞIGI GÜMÜŞ BİR TÜY DİKMEK İÇİN MANZARAYA !

ANA SAYFA YAZILAR ŞİİR FORUM ANKET SOHBET DEFTER LİNKLER ARŞİV	CAN YÜCEL
	Ana Yasası İnsanın		Bir Sen Eksiktin Ay Işığı	Bir Cin Şiiri	Ben Hayatımda En Çok Babamı..
	İnsan Resmi		Mare Nostrum	Güzel'e	Ellerimde Bir Göz Taşı
	Maskulunizma		Keçi Boynuzu	Metamosmoris	Akdeniz Yaraşıyor Sana
	Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön Başa Dön	Anayasası İnsanın Ustamız Eluard’ın izinden Kan yasası bu insanın: Üzümden şarap yapacaksın Çakmak taşından ateş Ve öpücüklerden insan! Can yasası bu insanın: Savaşlara yoksulluklara Ve binbir belaya karşın İlle de yaşayacaksın! Us yasası bu insanın: Suyu şavka döndürüp Düşü gerçeğe çevirip Düşmanı dost kılacaksın! Anayasası bu insanın Emekleyen çocuktan Uzayda koşana dek Yürürlükte her zaman Can Yücel Bi Sen Eksiktin Ay ışığı Bileklerimizi morartmis yeni Alman kelepceleri, Otobusun kaloriferleri bozuldu Kaman'dan sonra Sekiz saat oluyor karbonatli bir cay bile icemedik, Basimizda perensip sahibi bir bascavus. Nigde uzerinden Adana Cezaevine gidiyoruz... Bi sen eksiktin ayisigi Gumus bir tuy dikmek icin manzaraya! Can Yücel Bir Cin Şiiri Davaci zengin, davali yoksulsa Zenginden yana isler yasa Davaci yoksul, davali zenginse Davalida kalir yine nizali arsa Davaci da davali da zenginse davada Ozur diler cekilir aradan kadi. Davaci da davali da yoksulsa, bak, Sade o zaman iste yerini bulur hak. Can Yücel Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim Hayatta ben en çok babamı sevdim Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk Çarpı bacaklarıyla -ha düştü,ha düşecek- Nasıl koşarsa ardından bir devin O çapkın babamı ben öyle sevdim Bilmezdi ki oturduğumuz semti Geldi mi de gidici-hep,hep acele işi!- Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi Atlastan bakardım nereye gitti Öyle öyle ezberledim gurbeti Sevinçten uçardım hasta oldum mu 40 ı geçerse ateş,çağrırlar İstanbul'a Bir helalleşmek ister elbet,diğ'mi,oğluyla! Tifoyken başardım bu aşk oyununu Ohh dedim,ğögsüne gömdüm burnumu En son teftişine çıkana değin Koştururken ardından o uçmaktaki devin Daha başka tür aşklar,geniş sevdalar için Açıldı nefesim,fikrim,canevim Hayatta ben en çok babamı sevdim. Can Yücel İnsan Resmi Yeraltı günleri bunlar Kör yılı köstebek ayı Siyah önlüklü bir güneş Ayazda okula gidiyor Dizilmiş danaburunları iki keçe Islıklıyorlar bebeyi Çepeçevre boynumda sıçandişi bir bahçe Oynuyorlar iki Roma bir Paris bir Peking Karım en çok soğuk harbi seviyor Çocuklarımızdan Yaşamların kapısında kuyruk olmuşuz Önde emirerleri memede piçler sütsüz analar Akşam oldu memur çıktı kapıya Mal gelmedi bugün dedi kapatıyoruz Dilekçeyim masalar odalar arasında Yürek değil, sol yanımda on altı kuruluk pul Usulsuzüm yolsuzum Bir uçak geçti üstümden kıçında yakamozu Çakılmıştır yere çoktan toprakta bir çelik bitki Fala mı baksam koparıp çiçeklerini Düştü mü düşüyor mu düşecek mi Yeşiller içre bir insandın önceleri Sağda bir dağ,solda bir çay çamaşır yıkayan kadınlar Dolaş şimdi çevresini yitirmiş insan resimleri gibi Can Yücel Mare Nostrum En uzun koşuysa elbet Türkiye'de de Devrim O, onun en güzel yüz metresini koştu En sekmez luverin namlusundan fırlayarak ... En hızlısıydı hepimizin, En önce göğüsledi ipi... Acıyorsam sana anam avradım olsun Ama aşk olsun sana çocuk, Aşk olsun Can Yücel Güzel'e Dun gece senin kucucuk elinle yalniz yattik Yalniz senin kucucuk elinle yalnizlik Kandilli ilkokulu kadar kalabalik Zilleri caldiginda duslerinin Siniflarin kapilari ardina kadar acik Gokyuzunun, denizin, topragin, hayalle, emegin Hakli siniflari Can Yücel Ellerimde Bir Göztaşı Ellerimde bir goztasi, gozlerim bos gidiyordum Ne bileyim, bir damlanin boyle deniz oldugunu Sastim, mavi bir fal gibi acilinca onumde Giritli bir olumum varmis, bir balikci fitil gibi Patlayacakmis avucunda otuz cubuklu gencligim Uc gunde mi desem, uc gokte,uc kulacta mi Ben ki, o camgobegi cicekler acan agac Kirilmaz bardaklar gibi tuzla buz olacakmis Ne zaman bogulsam boyle yosun kokuyordu isik Sabahci kahvelerde bir ciroz otuyordu Ve dalgalarimi gecen o deniz soforleri Boyle uyur duslere bindirmis gemiler Uyuklar gibi ustunde mermer masalarin Bir tahta parcasiydim, osmanli bir kazadan kalmis Yuzuyordum, islam kaptanin ahsap ayaginda Obur tahtalara obur insanlara dogru Cumhurdu murekkep baligi, simsiyah yuzuyordum Ne bileyim, bir korkunun boyle destan oldugunu Agardim, nisanlayinca gece, ve yavrulayan yalnizlik Ya da ilk insanin dogdugu, oldugu dagdi Moby Dick Nefes aldikca filbahriler kopuruyordu sulardan Canlar caliyor kulaklarimda, yunuslar yarisiyordu Alyuvarlar, dolkuslari ve ruzgar midyeleri Dedim, dunya gibi bulut yok dunya ustunde Ellerimde bir goztasi, gozlerim bos gidiyordum Ne bileyim, bir turkunun boyle Veysel oldugunu Acildim, cikmaz bir sokak gibi, kapaninca denizde. Can Yücel Maskulunizma Yaşamak ne güç şeymiş Kadınlar öğrettiler bana Başta anam Hamamda kaynar sular dökerek başımdan... Onlar uyandırdılar beni çocukluktan Erkek olup ......... çıkayım diye. Bu öyle bir esatir ki Hem yesir tuccarı olacaksın, hem yesir... Ve vücutlarının akkağıtlarına yazdığım o şiir değil, met-cezir... Kadınlar doğurdular beni bağıra bağıra Yine onlar öldürecekler beni aşktan Bağırta bağırta... Can Yücel Keçi Boynuzu O göz godoş bir mavi Güneşi dönünce sağdan ikinci Nerde sabah orda akşamın evi Süpür sefa kırkikindi gelince Kolay değil tavlamak bulutları Ozanı var hoyratı var toyu var Usul usul güzellikle ökse otları Göz etmenin raconu var yolu var Heyt bu göklerde dönen alışveriş Pazar ola seyren ola gün ola Uçucular taze haber getirmiş Okuturlar fenikeli rüzgarlara Düz bezlere çizilmiş piri reis Çağ eski bir hartadır benim gönlüm Şu mavi noktalar var ya seviştiklerimiz İşte şu gözgöze geldiğimiz gün Dün gece bir sirk gördüm düşümde Midilliler sonra safkan kısraklar Halka olmuş dönerler sol döşümde Üstlerinde alyuvarlı çocuklar Açıktan geçti bir kız bisiklet Tahtaboşta güngörmeyenin oğlu Bu türkü kimvurdulara kısmet Yıldızların arasında bir keçi yolu Can Yücel Metamosmoris Ilkin ELIFBA'ydi Sonra ALFABE oldu Derken ABeCe Simdi de A.B.D. Can Yücel Akdeniz yaraşıyor sana Akdeniz yaraşıyor sana Yıldızlar terler ya sen de terliyorsun Aynı ıslak pırıltı burun kanatlarında Hiç dinmiyor motorların gürültüsü Köpekler havlıyor uzaktan Demin bir çocuk havladı Fatmanım cumbadan çarşaf silkiyor yine Ali dumdum anasına sövüyor saatlerdir Denizi tokmaklıyor balıkçılar Bu sesler işte sessizliğini büyüten toprak O sesinin sardunyalar gibi konuşkan sessizliği Hayatta yattık dün gece Üstümüzde meltem Kekik kokuyor ellerim hala Senle yatmadım sanki Dağları dolaştım Ben senden öğrendim deniz yazmayı Elimden düşmüyor mavi kalem Bir tirandil çıkar gibi sefere Okula gidiyor öğretmenim Ben de ardından açılıyorum Bir poyraz çizip deftere Bir ada var sırf ebabil Dönüyor dönüyor başımda Senle yaşadığım günler Gümüş bir çevre oldu ömrüm Değince güneşine Neden sonra buldum o kaçakçı mağarasını Gözlerim kamaşınca senden Ölüm belki sularından kaçırdığım O loş suda yıkanmaktır Durdukça yosundan yeşil Kulaç attıkça mavi Ben düzde sanırdım yıkıntım Örenim alkolik asarım Mutun doruğundaymışım meğer Senle çıkınca anladım Eski Yunan atları var hani Yeleleri bükümlü Gün inerken de öyle Ağaçtan izdüşümleriyle Yürüyor Balan tepeleri Yürüyor bölük bölük can Toplu bir güzelliğe doğru Kadınım Yaraşıyorsun sen Akdenize Can YÜCEL